poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Rozdział 12

Zastanawiałam się , gdzie mamy jej szukać , bo do domu raczej nie poszła , tam byśmy ją od razu znalazły.Zastanawiałyśmy się chwile z Karoliną i nagle przyszło mi do głowy to , że podawałam jej adres Jasia.Nie chciałam mieszać w to wszystko Karoliny.
-Wiesz co ja już sobie poradzę , w końcu jej się stęskni i do mnie przyjdzie.-Karolina chwile się zamyśliła i lekko uśmiechnęła.
-Em no dobra , jakby co to dzwoń.Pa.-Odeszła w swoją stronę , a ja odetchnęłam z ulgą.Nie potrzeba mi była kolejna osoba , która wie o mnie wszystko.

Z perspektywy Nikoli:
Postanowiłam , że przejde się do tego Jaśka i z nim pogadam o Wiki.
Tak nie może być , musi z tym skończyć.Weszłam przez wielką bramę do bogatej , zamkniętej dzielnicy i zaczęłam iść w stronę wskazanego numeru.Patrzałam się na chodnik i przypadkowo na kogoś wpadłam.Oczywiście upadłam na ziemię , lecz chłopak z którym się zderzyłam odrazu podał mi ręke , bym mogła wstać.
-Y-y przepraszam nie widziałam Cie.-Patrzałam się w jego oczy jak głupia , jest taki przystojny , każdej dziewczynie by się spodobał.Pomachał mi ręką przed oczami i od razu się ocknęłam.
-Sorry , ale już muszę iść.To pa.-Stałam cała czerwona , a on się do mnie uśmiechał.Chciałam już iść , lecz nagle do niego podszedł Jasiek.
Patrzałam na nich ze zdziwieniem.
-O cześć Nikola co cię tu sprowadza?-Spytał Jaś z uśmiechem.
-Przyszłam z tobą pogadać w sprawie Wiki.-Spojrzał na mnie marszcząc czoło.
-Ale co masz na myśli?-Dalej mi się przyglądał , tak jak jego kolega.
-Chodzi o to , że ona musi z tym skończyć i pomyślałam , że ty mi pomożesz.-Nabrałam powietrza do ust i czekałam na jego reakcje.
-Okej pomogę Ci.-Tak się ucieszyłam , że skoczyłam na Jasia żeby go uściskać.Moja głupota , no najgłupsza rzecz jaką mogłam zrobić.
-E-em sorryyy emocje mnie poniosły.-Zeszłam z Jasia i chyba znowu zrobiłam się czerwona bo zaczą się cicho chichrać.Spojrzałam na niego gniewnym wzrokiem.
-No spoko , tylko mogłaś skoczyć na Bartka bo on Ci się z tego co widze bardziej podoba.-Znowu nabrałam powietrza do ust teraz już trochę więcej , podeszłam do nich wyrwałam Jaśkowi klucze do domu i sama ruszyłam szybkim krokiem w jego stronę.
-Ej no czekaj sorry!-Wykrzyczał szanowny pan Jan.Od dziś ja też tak będę na niego mówić.Zatrzymłam się i odwróciłam w ich stronę a Bartka już nie było.
-Dobra , ale chodz do ciebie bo nam dnia zbraknie na myślenie.-Podszedł do mnie i zaczęliśmy iść równym krokiem w ciszy.Za bardzo się nie orientowałam gdzie on mieszka , więc szłam za nim.Doszliśmy na miejsce i przez chwile myślałam , że mam jakieś przewidzenia , ale tak tylko myślałam.
-To twój dom?-Spytałam zdziwiona.
-Tak , a co nie podoba ci się?-Spojrzał na mnie lekko mrużąc oczy.
-Niee , jest przepiękny.-Powiedziałam głośno , a on się uśmiechną.
-No dobra to zapraszam do środka.-Wnętrze było równie piękne jak wygląd zewnętrzny domu.Zciągnęliśmy kurtki i buty , powoli ruszyliśmy chyba w stronę salonu.Usiadłam na dużej kanapie , to napewno jest salon stwierdziłam.
-Okej Jasiek musimy coś zrobić , bo Wiktoria tak zarabiać nie będzie , chyba że po mojim trupie.-Jasiek zamyślił się na chwilę.
-To znajdzmy jej inną dobrze płatną pracę.-Powiedział stanowczo i poszedł po coś do kuchni.Wrócił z dwoma szklankami soku , postawił je na stoliczku do kawy i usiadł ciężko na fotelu.
-A jeśli ona nie będzie chciała innej pracy?-Spytałam niepewnie.
-Albo ta praca , albo kasa odemnie.-Patrzałam na niego i nie wiedziałam co powiedzieć , teraz mi dopiero to mówi , że on może jej dawać pieniądze.Taaa , tylko za darmo jej tego nie da.
-No nie wiem.Ty za darmo jej tego nie dasz prawda?-Zmarszczyłam czoło i wstałam żeby zobaczyć co się dzieje u niego w ogrodzie.Jest cały pusty , no nie dziwie się.Pewnie nie chciało mu się nic tam robić i tak zostało.
-Nie wiem.Za darmo czy nie to i tak lepsze.-Wstał.Odwróciłam się.Zamurowało mnie........
W pokoju stała Wiki.Patrzała na nas z gniewnie.Spuściłam głowe w dół , zaczęłam błądzić wzrokiem po podłodze.W głowie teraz miałam tylko jedną myśl , jak długo Wiki jest tu w domu i słyszy naszą rozmowę?
-Co ty tu robisz?-Spytał Jasiek , był zły.Mnie również zdenerwowała , ale i zdziwiła ta sytuacja.
-Szukłam Nikoli , więc pomyślałam , że sprawdze tu.-Powiedziała głośno.
-Widzisz , znalazłaś mnie.-Uśmiechnęłam się sarkastycznie.-A teraz mi powiedz jak długo tu jesteś i co usłyszałaś?-Usiadłam wygodnie na kanapie Janek również , Wiki oparła się o ścianę.
-Jestem tu dość długo , żeby wiedzieć o propozycji Jasia.-Spojrzała na nas , a my na nią.
-Zdecydowanie wole pracę w sklepie niż kase od niego.-Jasiek wstał i podszedł do niej.
-Boisz się wziąść ode mnie pieniądze?-Spytał poważnym tonem i złapał ją za nadgarstek.
-Nie , nie boje się , tylko nie chce.Chce sobie sa...-W tej chwili Jaś przerwał jej i pocałował ją namiętnie w usta odwzajemniła to , ale po chwili się odsunęła.
-J-j-ja nie moge tak.-Powiedziała zdziwiona , wybiegła zamykając drzwi z hukiem.

Tydzień później:
Postanowiłam , że znajde sobie normalną pracę , miałam szczęcie.
Retrospekcje
Wybiegłam z domu Jasia , bo nie wytrzymałam.Miota mną jak zabawką , nie mogę na to pozwolić.
Szybko wróciłam do domu , odłączyłam się od świata.
-Internet wyłączony , nikt mi nie przeszkodzi już w niczym.-Mamrotałam pod nosem.Wzięłam gorący prysznic i ubrałam się w pidżamkę.W czwartek przyjeżdza Gosia , w końcu. Będzie około dwudziestej więc będe musiała  coś robić w ciągu dnia , nie zmarnuje go pomimo ostatnich zajść.Zasnęłam. Następnego dnia obudziłam się o dziesiątej , trochę pospałam nie powiem.Wstałam , odsunęłam rolety i poszłam w pidżamce na śniadanie.Zeszłam na dół i na początku nie wiedziałam o co chodzi , czy ja mam jakieś przewidzenia.Dopiero po chwili dotarło do mnie , że mama siedzi w kuchni z ojcem Jaśka.Jedli śniadanie , spojrzeli na mnie ze zdziwionymi minami.Jeszcze tego brakowało , pewnie są razem.Ze łzami w oczach wróciłam do pokoju szybko wsunęłam na siebie czarne rurki z wysokim stanem i założyłam miętowy top.Pomalowałam się tak jak zawsze , tylko dziś użyłam wodoodpornego tuszu do rzęs.Wzięłam telefon i wybiegłam z domu bez słowa , przez cały czas płakałam.Teraz moje życie legło w gruzach , jeśli oni wezmą ślub to my z Jankiem będziemy tak jakby rodzeństwem.Poszłam do sklepu , okazało się , że mam w kieszeni od spodni dwadzieścia złoty.Kwota ta była wystarczająca na potrzebne mi w twj chwili przedmioty.Wydaje mi się , że tylko to załagodzi mój ból.
-------------------------------------------------------------------------------
Kolejny rozdział miśki! Mam dla was zagadkę : Jak myślisz co było przedmiotem , który miała zamiar kupić Wiki?
Proszę o wasze rozwiązania w komentarzach! Licze na to , że ktoś weźmie udział , bo osoba która zgadnie otrzym małą nagrodę!
KOMENTARZ=MOTYWACJA
Następny rozdział po odgadnięciu!

4 komentarze: