Łzy nie potrafiły utrzymać się w moich oczach i zaczęły spływać powoli po moich policzkach.Szybko spuściłam głowe , kiedy Jaś nie patrzył na mnie , bo nie chciałam żeby zobaczył , że płacze.Coś we mnie pękło , chyba naprawde nie powinnam tego robić.
-Przepraszam , Wiki mogłem to zatrzymać dla siebie.-Widocznie zauważył moje łzy.
-Nie.Dobrze , że to powiedziałeś teraz przynajmniej wiem co o mnie myślisz i jaka naprawde jestem.-Mówiłam cicho , ale stanowczo.Chciałam już iść się ubrać i wyjść z tąd , lecz szanowny pan Jan musiał mnie zatrzymać.
-Wiki czekaj jeszcze chwilę , chce żebyś poznała mojego kolege.-Patrzał na mnie błagalnym wzrokiem.
-N-no dobra zostane jeszcze dziesięć minut.-Powiedziałam i razem staliśmy w ciszy opierając się o schody.Nagle ktoś zapukał do drzwi.Szanowny pan poszedł otworzyć drzwi , a ja dalej stałam przy schodach.
-Cześ stary.-Powiedział szanowny pan.
-Siema.-Odpowiedział mu kolega bardzo znajomym dla mnie głosem.
-Wchodz , chciał bym żebyś poznał Wiki.-Powiedział uśmiechnięty.Spojrzałam na niego i na Bartka , jest on bardzo przystojny ma włosy koloru czekoladowego , kilka piegów i jasną cerę.
-Nie wiedziałem stary , że się tak zabawiasz.-Jasiek patrzył na niego marszcząc czoło.
-Znamy się , aż za dobrze.-Powiedziałam i szybkim krokiem poszłam się ubrać na górę.
Z perspektywy Jasia:
Przyglądałem się Bartkowi uważnie , jego wzrok wędrował po każdym milimetrze mojego domu.
-Stary muszę ci coś powiedzieć.-Nagle zaczą Bartek poważnym głosem.
-No , co tam?-Czekałem na jego odpowiedz , po chwili złapał się za głowe.
-Nie wiem jak ci to powiedzieć.-Ja z nią spałem , kurwa nie wiedziałem , że to twoja dziewczyna.-Patrzał na mnie i szybkim krokiem poszedł do salonu.Odwruciłem go w moją stronę i przywaliłem z całej siły w ten jego pusty łeb.Chciał mi oddać , ale złapałem jego rękę.
-Ok , po pierwsze wiem , że nie wiedziałeś , po drugie nie jest moją dziewczyną , ale była i będzie , a po trzecie już z żadnym się nie zabawi.-Starałem się to mówić z powagą w głosie , ale wyraz jego twarzy był bezcenny.
Z perspektywy Wiktori:
Po cichu schodziłam na dół słysząc ich rozmowe , ale najbardziej zabolało mnie to , że wydaje się mu , że znów będziemy razem jakby nigdy nic i może jeszcze o wszystkim zapomnimy.Bez pożegnania szybko wyszłam z jego domu , nie chciałam mieć go dalej na głowie.Wątpiłam w mój plan dlatego , że jaś mieszka w dzielnicy zamkniętej "dla bogaczy" i dojście do bramy zajmuje trzydzieści około trzydzieści minut , o dziwo mój plan wypalił i zdąrzyłam zwiać.Zastanawiałam się co zrobić z tą kasą , więc poszłam do mojej ulubionej galeri , ale w międzyczasie zadzwoniłam po Nikole.Dawno się nie widziałyśmy , chciałam jej o wszystkim opowiedzieć , a przede wszystkim o mojej pracy.Szybko przybyła do galeri , więc mogłyśmy zaczynać zakupy.Nigdy nie idziemy po jedną rzecz , zawsze jest tak , że kupujemy więcej.Dzisiaj postanowiłam kupić mojej siostrze Gosi telefon bardzo lubie jabłuszka dla tego wzięłam jej z tej firmy i do tego kilka case , za nie długo wraca od kogoś z rodziny , więc chce ją miło powitać.Przy okazji wzięłam też sobie pare case i naklejek na przycisk , Nikola również coś dla siebie znalazła.Potem kupiłyśmy eosy , nie zapominałam o Gosi ona też dostanie jednego.Potem jeszcze obydwie wybrałyśmy sobie jedną pare butów , Nikola wzięła roshe w kolorze szarym a ja conversy całe czarne , niskie.Po udanych zakupach poszłyśmy do Starbucksa i zamówiłyśmy sobie średnie kawy , na mojim kubku napisane było "Lili" na Niki "Minka" , to takie nasze ksywki.
-Ok , Nikola ja muszę ci coś powiedzieć.
Z perspektywy Nikoli:
Wiki w jednej chwili nabrała poważnego wyrazu twarzy.Nie wiedziałam o co chodzi , ale to napewno coś ważnego.
-Zamieniam się w słuch.-Nabrałam powietrza do ust i czekałam , aż zacznie.
-Nikola b-bo ja Ci to miałam już dawno powiedzieć , ale bałam się twojej reakcji , lecz teraz gdy to się potoczyło tak daleko , że aż natrafiłam na Jaśka to muszę tobie to wyznać.-Jej piękne , wielkie , niebieskie oczy były teraz przepełnione strachem co mogło się stać.
-Przejdz do rzeczy.-Powiedziałam stanowczo.
-Chodzi o t-to , że ja jestem prostytutką.I-i.....-Przerwałam jej dosyć mocnym uderzeniem w policzek.Skrzywiła się trochę , ale czekała na moją dalszą reakcję.Sczerze mówiąc byłam na nią cholernie wściekła , a za razem czułam smutek związany z tym , że wcześniej o tym nie wiedziałam.
-No Wiktorio to się popisałaś.Co ty myślisz , że to tak łatwo Ci ujdzie , to się mylisz.-Z nerwów upiłam pare łyków kawy , nie mogłam w to uwieżyć.Przecierz jest mądra mimo tego , że jest blondynką , zawsze była rozsądna , a teraz coś się w niej zmieniło , tylko dlaczego.Mam przeczucia , że to przez tego całego Jasia , chociaż z nim nie jest , ale coś o nim wspominała.
-Wiki a ty mi powiedz o co chodzi x tym Jasiem.-Spojrzała na mnie niepewnie , wachała się czy mi o tym powiedzieć czy nie.Szybko żuciłam na nią gniewne spojrzenie co od razu skłoniło ją do rozmowy.
-To dosyć dziwne , a mianowicie jechałam do klienta i wydawało mi się , że będzie taki jak każdy "nie znany".Niestety w tym przypadku się myliłam , bo w domu ujrzałam Jasia.Po tylu miesiącach jakoś mi go brakowało i mimo tego co było między nami nie umiałam odmówić.Są tego zalety , dał mi pięćdziesiąt tysięcy złotych żebym tego nie robiła i powiedział , że będzie dawał tyle , byle bym tego nie robiła więcej.-Po tym całym wytłumaczeniu nabrałam trochę zaufania do Jasia , może nie jest aż taki zły , no w końcu dba o Wiki.Jednak ja mu w tym pomogę , bo jak Wiki do tego wróci to moja reakcja już będzie inna.
-Gdzie on mieszka?-Spytałam szybko.Podałam Wiktori telefon a ona wpisała adres w nawigacje.Nic nie mówiąc wzięłam moją kawe i poszłam.
Z perspektywy Wiktori:
Wiedziałam , że tak będzie to było do przewiedzenia.Siedziałam sama w Starbucks i wpatrywałam się w szybe , nagle zobaczyłam moją koleżankę Karoline uśmiechającą się do mnie.Nie miałam ochoty na towarzystwo , ale jak już idzie to nie będę jej wyganiać.
-Hej Wiki.-Powiedziała.Karolina jest wysoka , ma brązowe włosy i ciemniejszą cerę.
-Cześć.-Powiedziałam ledwo zdolnym do usłyszenia głosem.
-Coś się stało?-Spytała , spojrzałam na nią i coś we mnie pękło , nie wytrzymałam i zaczęłam płakać.
-Wiki nie płacz , o co chodzi?-Nie chciałam jej mówić wszystkiego , więc trochę skłamałam.
-B-bo ja się pokóciłam z Nikolą i ona bez pożegnania wyszła na mnie zła , a-a teraz nie wiem czy się jeszcze do mnie odezwie.-Gorzko płakałam , bo właściwie Niki jest moją jedyną najlepszą przyjaciółkom nie wiem co bez niej zrobie.
-Nie bój się coś na to poradzimy , a teraz dopij kawe i wychodzimy.Może najpierw jej poszukajmy.-Otarłam łzy i dopiłam kawe.Szybkim krokiem wyszliśmy z kawiarni i błąkałyśmy się po mieście.
------------------------------------------------------------------------------
Zouki dzięki , że czytacie!Piszcie komętarze na temat tego czy rozdział jest fajny czy nie , czy udało wam się kogoś namówić do czytania i mu się spodobało!Czekam na was i wasze komentarze , do następnego rozdziału.